Cudzoziemcowi, w sprawie którego zostało wszczęte postępowanie o nadanie

statusu uchodźcy, przyznaje się, na jego wniosek, pomoc na okres postępowania

i na okres 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w tej sprawie.

Pomoc przyznaje się cudzoziemcowi, który wykaże, że nie posiada środków finansowych

wystarczających na pokrycie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i nie posiada innych możliwości zapewnienia sobie mieszkania

i utrzymania.

Pomoc ta obejmuje:

1) umieszczenie cudzoziemca w ośrodku lub

2) przyznanie cudzoziemcowi świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym

zakresie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

zwanego dalej ,,świadczeniem pieniężnym”, oraz

3) udzielenie opieki medycznej.

4) może również obejmować udzielenie pomocy

w dobrowolnym wyjeździe z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Cudzoziemca, można umieścić w ośrodku, tylko jeżeli podda się badaniom lekarskim oraz, gdy jest to niezbędne – zabiegom sanitarnym ciała i odzieży.

Cudzoziemcowi umieszczonemu w ośrodku zapewnia się:

1) wyżywienie;

2) bilety na przejazd:

a) w celu wzięcia udziału w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy,

b) w celu stawienia się na badania lekarskie lub szczepienia ochronne,

c) w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach;

3) pomoce dydaktyczne dla dzieci korzystających z nauki i opieki w publicznych

placówkach, szkołach podstawowych lub gimnazjach oraz pokrycie

kosztów wynikających z opłat za naukę w tych placówkach, szkołach lub

gimnazjach

4) stałą pomoc pieniężną na:

a) zakup środków higieny osobistej,

b) pokrycie drobnych wydatków osobistych cudzoziemca.

Pomoc integracyjna dla uznanych uchodźców

Pomoc integracyjna dla uchodźców oraz osób posiadającyh ochronę uzupełniającą udzielana jest w ramach indywidualnego programu integracji, na podstawie rozdziału 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r., nr 115, poz. 728 z późn. zm.)

Zasady udzielania pomocy integracyjnej dla osób posiadających status uchodźcy bądź ochronę uzupełniającą reguluje rozdział 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r., nr 115, poz. 728 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 września 2005 r. w sprawie udzielania pomocy uchodźcom (Dz. U. z 2005 r., nr 2501, poz. 1669)

Pomoc integracyjna obejmuje:

1) świadczenia pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego, w wysokości od 446 zł do 1175 zł miesięcznie na osobę (przy czym wysokość świadczeń jest uzależniona od indywidualnej sytuacji cudzoziemca i liczby osób w rodzinie, zaś wysokość świadczeń w drugim półroczu trwania programu integracyjnego jest nieco niższa niż w pierwszym);

2) opłacanie składki na ubezpieczenie zdrowotne określonej w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia;

3) specjalistyczne poradnictwo socjalne.

Pomocy integracyjnej udziela starosta - poprzez działające w jego imieniu powiatowe centrum pomocy rodzinie (dalej: PCPR) - właściwy ze względu na miejsce zamieszkania cudzoziemca. Pomoc cudzoziemcom w procesie integracji jest zadaniem z zakresu administracji rządowej realizowanej przez powiat. Wsparcie udzielane jest maksymalnie na okres 12 miesięcy, przy czym cudzoziemiec, którego małżonek jest obywatelem polskim, nie ma prawa do otrzymania pomocy integracyjnej. W przypadku, gdy status uchodźcy/ochronę uzupełniającą uzyskała osoba niepełnoletnia pozbawiona pieczy rodziców lub opiekuna prawnego, kierownik PCPR zawiadamia właściwy sąd opiekuńczy.

Pomocy integracyjnej udziela się na wniosek uchodźcy /osoby posiadającej ochronę uzupełniającą (który obejmuje również małoletnie dzieci i małżonka, jeżeli posiadają status uchodźcy/ochrone uzupełniającą) złożony w terminie 60 dni od dnia uzyskania przez niego statusu uchodźcy/ochrony uzupełniającej. Wniosek powinien zawierać:

a) pisemną deklarację cudzoziemca o zamiarze zamieszkania na terenie określonego województwa;

b) pisemne oświadczenie, że z podobnym wnioskiem cudzoziemiec nie zwrócił się na terenie innego województwa;

c) pisemne oświadczenie o gotowości przystąpienia do uzgodnionego programu integracji.

Do wniosku należy dołączyć kopie:

1) decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Cudzoziemców lub decyzji Rady do Spraw Uchodźców o nadaniu statusu uchodźcy/ochrony uzupelniającej;

2) Genewskiego Dokumentu Podróży wydanego przez Prezesa Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

3) karty pobytu wydanej w związku z nadaniem statusu uchodźcy/ochrony uzuepłniającej na terytorium RP;

4) innych dokumentów, którymi dysponuje cudzoziemiec, mogących pomóc w opracowaniu programu integracji.

Pomoc integracyjna jest realizowana w ramach indywidualnego programu integracji (dalej: IPI, uzgodnionego między powiatowym centrum pomocy rodzinie a cudzoziemcem. Pracownik socjalny PCPR przeprowadza tzw. wywiad środowiskowy z cudzoziemcem i jego rodziną, a następnie wspólnie z nim konstruuje IPI. Program określa wysokość, zakres i formy pomocy integracyjnej oraz wzajemne zobowiązania cudzoziemca i PCPR.

Zgodnie z art. 22 ustawy o pomocy społecznej do zadań wojewody należy koordynowanie działań w zakresie integracji cudzoziemców, w szczególności w zakresie wskazania im miejsca zamieszkania .

Powiatowe centrum pomocy rodzinie przekazuje wojewodzie uzgodniony z cudzoziemcem program wraz z przewidywanymi kosztami jego realizacji. Wojewoda po akceptacji przedstawionego programu przekazuje środki na jego realizację. PCPR współdziała w sprawie pomocy cudzozemcom w uzyskaniu możliwości zamieszkania z właściwym wojewodą i gminą, uwzględniając w miarę możliwości wybór miejsca zamieszkania dokonany przez cudzoziemca. Cudzoziemiec zamieszkuje w miejscu wskazanym przez wojewodę działającego w tej sprawie w porozumieniu z powiatowym centrum pomocy rodzinie oraz gminą. Rezygnacja przez cudzoziemca ze wskazanego miejsca zamieszkania w granicach danego województwa w okresie 12 miesięcy trwania indywidualnego programu integracji oznacza jego rezygnację z realizacji programu. Zmianę miejsca zamieszkania przez cudzoziemcę w okresie 12 miesięcy trwania indywidualnego programu integracji dopuszcza się w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie zobowiązane jest do:

a) udzielania cudzoziemcowi informacji dotyczącej pomocy określonej w programie oraz warunkach jej wstrzymania lub odmowy udzielenia,

b) współdziałania z cudzoziemcem oraz wspierania go w kontaktach ze środowiskiem lokalnym, w tym w nawiązaniu kontaktu z właściwym dla miejsca zamieszkania cudzoziemca ośrodkiem pomocy społecznej,

c) pomocy w uzyskaniu mieszkania, w tym w miarę możliwości w mieszkaniu chronionym,

d) prowadzenia z cudzoziemcem pracy socjalnej,

e) innych uzgodnionych z cudzoziemcem działań wynikających z jego indywidualnej sytuacji życiowej ,

f) wskazania pracownika, zwanego dalej „realizatorem programu", uzgadniającego z cudzoziemcem program oraz wspierającego go w okresie realizacji tego programu.

Uchodźca zobowiązany jest do:

a) zameldowania się w miejscu zamieszkania,

b) zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy w terminie ustalonym w programie oraz aktywnego poszukiwania pracy,

c) obowiązkowego uczestnictwa w kursach języka polskiego, w przypadku gdy zachodzi taka potrzeba,

d) współdziałania oraz kontaktowania się z realizatorem programu w ustalonych terminach, nie rzadziej jednak niż 2 razy w miesiącu,

e) innych uzgodnionych z realizatorem programu działań wynikających z jego indywidualnej sytuacji życiowej,

f) przestrzegania zobowiązań przyjętych w programie.

W przypadku niezrealizowania przez cudzoziemca zobowiązań uzgodnionych w IPI, w szczególności braku aktywnego działania ze strony cudzoziemca na rzecz jego integracji, realizacja pomocy może zostać ograniczona lub wstrzymana.

Pomoc integracyjna może zostać wstrzymana w przypadku:

1) uporczywego, zawinionego niewykonywania przez uchodźcę zobowiązań przyjętych w programie – przez okres do 30 dni,

2) wykorzystywania pomocy w sposób rażąco niezgodny z celem, na jaki została przyznana – na okres do 30 dni,

3) udzielania przez uchodźcę nieprawdziwych informacji o swojej sytuacji życiowej – do czasu wyjaśnienia okoliczności udzielenia takich informacji,

4) gdy upłynęło 30 dni pobytu uchodźcy w zakładzie opieki zdrowotnej – do czasu opuszczenia przez niego zakładu,

5) wszczęcia przeciwko uchodźcy postępowania karnego – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

PCPR odmawia udzielenia pomocy w przypadku, gdy:

1) cudzoziemiec, wobec którego kontynuowana jest uprzednio wstrzymana pomoc, ponownie dopuszcza się działań wymienionych wcześniej w punktach 1–3,

2) cudzoziemiec skazany został prawomocnym wyrokiem sądu,

3) cudzoziemiec pozbawiony został statusu uchodźcy.

Źródło: Mazowiecki Urząd Wojewódzki